Książki
Michał Rusinek, Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej, Znak 2016 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Magdalena P.   

Jesienią tego roku minie 20 lat od przyznania Wisławie Szymborskiej Literackiej Nagrody Nobla. W naszej bibliotece dostępna jest książka, która ukazała się wiosną tego roku pióra Michała Rusinka pt. Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej. Z tytułu wynika, komu jest poświęcona i chwała za to autorowi, o czym poniżej. Młodszym czytelnikom trzeba przypomnieć, że autor wówczas, w 1996 roku, podjął się pracy polegającej na, krótko mówiąc, porządkowaniu spraw związanych z tym, co w życiu poetki zaczęło w sposób lawinowy dziać się po Noblu. Z czasem, jak określiła to Wisława Szymborska, stał się jej Pierwszym  Sekretarzem.

Autor był z poetką przez  szesnaście lat do ostatnich chwil jej życia. Towarzyszył w podróżach, bronił dostępu do niej, kiedy trzeba było, sekretarzował, robił zakupy, zajmował się wieloma przyziemnymi i ważnymi sprawami, które przynosiło życie artystyczne i codzienne. Z tego wszystkiego składa się opowieść Michała Rusinka o Wisławie Szymborskiej, opowiedziana ciepło, ale nie ckliwie, z uznaniem, szacunkiem i podziwem, ale nie na kolanach. Myślę, że ta książka bardzo ucieszyłaby noblistkę, bo dowcip w niej i humor są w stylu jej bliskim, opowieść napisana z dystansem do wielkości, z podkreśleniem najpiękniejszych cech umysłu, serca i duszy  poetki. Pokazał jej życie prywatne, nie przekraczając granic. Przytoczył sporo anegdot powstałych za sprawą lub wbrew poetce, ciekawostek z życia codziennego, z podróży, przywołał niektóre z jej wierszy, opowiedział  o pasjach, słabościach i zadziwieniach.

Michał Rusinek pisze inteligentnie, ciekawie, dowcipnie, gdzie trzeba ironicznie, z dystansem do siebie, osoby uczestniczącej w życiu poetki, nie wysuwając się na plan pierwszy opowieści, a do tego  piękną polszczyzną. Tak, nic zwyczajnego, lecz nadzwyczajnego  było to wszystko, co zdarzyło się przez te lata w jego i noblistki życiu. Polecam, bo to lektura ciekawa, przyjemna, pokazująca poetkę w różnych sytuacjach, nie tylko twórczych, z ludzkimi słabościami i wielkościami. Może ta opowieść skłoni czytelników także do sięgnięcia po wiersze poetki, których wartość i aktualność nie maleją z biegiem lat.

Ewelina Roszman / moderat. DKK dla Dorosłych/

 
Timothy Snyder , Czarna ziemia. Holocaust jako ostrzeżenie, wyd. Znak 2015 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Magdalena P.   

Książka, której oryginalny tytuł brzmi: Zagłada jako historia i przestroga, (wydawca zmienił brzmienie tytułu w polskim wydaniu), próbuje skłonić czytelnika, by spojrzał na dzisiejszy świat przez pryzmat historii, głównie tej najtragiczniejszej. Od pokazania jak, w jakich warunkach i na jakim podglebiu dokonała się Zagłada, autor przechodzi do jej doświadczenia, wskazania na to, co ona mówi dziś.

Amerykański historyk przekonuje, że dzisiejszy świat zaludniają tacy sami zwyczajni ludzie jak Niemcy wprzęgnięci w machinę Zagłady. Twierdzi, że pokusa szukania przestrzeni życiowej może obecnie być spowodowana wieloma zjawiskami, które dotykają ludzkość  XXI wieku: głód, bezrobocie, kataklizmy spowodowane przez naturę, poszukiwanie surowców. Snyder uważa, za co wielu historyków go krytykuje, że nie sposób zrozumieć Zagłady bez „destrukcji państw” jako jej koniecznego warunku, czym  lekceważy ideologię nazistowską jako jej inspirację. Tam, gdzie znikały państwa, system praw, znikały prawa obywateli i zasady ludzkiego współżycia. Tym samym, twierdzą jego krytycy, relatywizuje Zagładę, zacierając jej unikalny charakter wyniszczenia jednej wybranej nacji, co rozmywa ją w innych zbrodniach, a Zagładę przyjęło się traktować jako doświadczenie ludzkości jedyne w swoim rodzaju, unikalne i niepowtarzalne. Przytaczając na potrzeby tej rekomendacji przykłady, że na Łotwie przed wojną antysemityzmu nie było, a wszyscy łotewscy Żydzi zostali wymordowani z udziałem Łotyszy, we Francji antysemityzm był silny, a większość francuskich Żydów przeżyła, w Estonii, Polsce Zagłada się dokonała, a duńscy Żydzi przeżyli, bo funkcjonowało państwo, autor pokazuje, że ideologia potrzebuje nie tylko fanatycznych wyznawców i gorliwych zabójców, ale też miejsca i warunków, w których może stać się faktem.

Książka napisana jest przystępnie, podając ciekawy, dotąd nieznany przeciętnemu czytelnikowi materiał w sposób klarowny i prosty. Daje wiedzę o realnych warunkach urzeczywistnienia nazistowskiej utopii, o skali, miejscach, udziale ludności miejscowej poszczególnych krajów w Zagładzie. Zmusza do spojrzenia na Holocaust jak na ostrzeżenie i zastanowienie się, jacy my, ludzie XXI wieku jesteśmy, mając tę wiedzę. Czy ludobójstwo jest nadal możliwe? Bardzo ciekawe podejście prezentuje Timothy Snyder, z którym w niektórych kwestiach można zgodzić się lub nie, ale warto tę bardzo ciekawą nie tylko dla historyków książkę przeczytać.

Ewelina Roszman  / moderat. DKK dla Dorosłych/

Poprawiony: wtorek, 26 kwietnia 2016 09:13
 
Janusz Majewski, Czarny mercedes, wyd. Marginesy 2016 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Magdalena P.   

Znany reżyser, Janusz Majewski1, wydał kolejną po „Małej maturze”2 książkę, która, być może, posłuży jako scenariusz filmowy. Oby!, powie każdy, kto ceni i lubi jego filmy, komu do gustu przypadła najnowsza produkcja pt. „Exentrycy. Po słonecznej stronie ulicy”3 i zna wspomniane książki.

Tym razem autor osadził akcję i intrygę w okupowanej Warszawie, epizodycznie także we Lwowie 1942 r. Patrzymy na miasta i ludzi ukazanych inaczej niż w podręcznikach historii czy w znanych filmach historycznych. Tu jest intryga, bo książka jest kryminałem. Jednakże powiedzieć: kryminał, to nic nie powiedzieć, to jakby obniżyć jej wartość. Jest to nie tylko kryminał, lecz też powieść historyczna i obyczajowa, z wątkami: konspiracyjnym, erotycznym i retrospekcją, dzięki której mamy pełny, jasny i bogaty obraz bohaterów i motywów ich działania. Mało znany świat okupacyjnego życia codziennego jest światem skomplikowanym w sferze wszelkich działań, emocji i radzenia sobie z nimi w specyficznych, ograniczających warunkach. Bohaterowie Majewskiego są ludźmi z krwi i kości, którzy mimo wspomnianych ograniczeń, pragną żyć i odczuwać coś więcej niż strach, zaznaczyć swą obecność w walce z okupantem. Pełna napięcia, wartka mimo retrospekcji akcja, prowadzi do zaskakujących rozstrzygnięć i zakończenia wątków wszystkich bohaterów.

Polecam książkę, która jest doskonałym kompozycyjnie i treściowo połączeniem: historii, obyczajowości i kryminalnej intrygi. Dodatkowym atutem jest wprowadzenie elementów gwary lwowskiej i warszawskiej, realiów życia codziennego wspomnianych miast.

1 Reżyser takich filmów jak:  Zaklęte rewiry, C.K. Dezerterzy, Excentrycy…

2 Książka dostępna w naszej bibliotece

3 j.w.

Ewelina Roszman

/ moderatorka DKK dla Dorosłych/

Poprawiony: środa, 30 marca 2016 09:30
 
Piotr Osęka, My, ludzie z Marca. Autoportret pokolenia`68, wyd. ISP PAN i Czarne 2015 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Magdalena P.   

Chociaż wydarzenia marcowe zostały już opisane przez historyków, m.in. Jerzego Eislera czy Andrzeja Friszkego, jednak zdarzenia tamtych i następujących po nich dni oraz ich bohaterowie nie istnieją w zbiorowej pamięci Polaków. Niewielu zdaje sobie sprawę, że gdyby nie Marzec`68,  nie byłoby polskiego sierpnia, Okrągłego Stołu i demokratycznych przemian po roku 1989.

Piotrowi Osęce, który z uczestnikami przeprowadził wiele rozmów, wywiadów, analiz, udało się pokazać skomplikowane życiorysy uczestników tamtych zdarzeń, postawy młodych ludzi wobec systemu oraz ich drogę do opozycji. Cechowały ich: przywiązanie do wolności, tolerancji, otwarta postawa wobec świata, co skazywało ich automatycznie na rolę przeciwników systemu. Jest to książka nie tylko historyczna, ale też polityczna, bo ocena Marca `68 jest polityczna. Młodzi, bo oni w latach 60. stanowili ponad 40% społeczeństwa, protestowali przeciw przesyconemu hipokryzją i kłamstwem systemowi. Marzec`68 był dla nich momentem przełomowym, a po spacyfikowaniu demonstracji na Uniwersytecie Warszawskim, traumatycznym dla całego pokolenia. Stali się przeciwnikami PRL-u i systemu państwa zbudowanym na kłamstwie i przemocy.

Warto poznać losy, drogi, wybory, konsekwencje, jakie ponieśli … ludzie z Marca w rzeczowym opracowaniu prof. Piotra Osęki. Polecam także ze względu na przystępną formę, co ma ogromne znaczenie w wypadku książek historycznych i politycznych.

Ewelina Roszman

/ moderatorka DKK dla Dorosłych/

 

 
Ernest Bryll, Ciągle za mało stary, wyd. Zysk i S- ka, Poznań 2015 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Magdalena P.   

Z teksu na II stronie okładki wynika, że wydawca u Ernesta Brylla zamówił Posłowie. Poeta zamknął je w wierszu Ciągle za mało stary, dodając: A mnie się wywierszyło prawie jak pas słucki na drugą stronę. No i mamy.1

Co mamy? Na jubileusz 80-lecia niepublikowane dotąd utwory w pięknie wydanym tomie, a w nim wiersze z różnych lat: datowane i niedatowane,  zamknięte w czterech rozdziałach: Ktoś potargał korale, Prawie nie potrafimy kochać, Roraty i Szara godzina. W centrum uwagi- człowiek, życie, historia, wiara, pamięć- wszystko, co stanowi i coś mówi o nas, ludziach. Siła tych wierszy wynika z doświadczenia i wiedzy o kruchości rzeczy. Ernest Bryll nie powtarza sam siebie, ale pisze właściwym sobie stylem, jasnym i klarownym, rozpoznawalnym. Na pewno udało mu się zrealizować zamiar, który wyraził słowami: Zawsze chciałem docierać do ludzi. I za to mu chwała.

Warto czytać poezję, bo, jak mówi prof. Piotr  Śliwiński2: Naród pozbawiony poezji ginie. […] bez żywo przeżywanego słowa poetyckiego naród błądzi! Gdyby media interesowały się poezją, publikując regularnie wiersze, rozmowy o poezji, naród byłby odporniejszy na obłudę. Na obłudne, płytkie obietnice. Byłby krytyczniejszy. Wymagałby więcej dla siebie szacunku.[…] Populistyczny bełkot[…] jest wyrazem głębokiej pogardy dla tegoż narodu.

Dajmy sobie szansę, czytajmy poezję, sięgając po tom Ernesta Brylla Ciągle za mało stary. Wypożyczalnia naszej biblioteki dysponuje dużą ilością zbiorów poezji dawnej, nowszej i najnowszej: Lipskiej,  Kozioł, Świetlickiego, Podsiadły, Dehnela, Foksa, Zagajewskiego… i wielu innych.

1 Cytaty z w.w. tomu E. Brylla

2 Śliwiński P., Poezja to sprawa gardłowa w: „D.F.”, dodatek do „G.W.” z  4 lutego 2016 r., str. 14- 16.

Ewelina Roszman

/ moderat. DKK dla Dorosłych/

 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 4 z 37

Kalendarz wydarzeń

luty 2018
P W Ś C Pt S N
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4
marzec 2018
P W Ś C Pt S N
26 27 28 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 1

Free template 'Colorfall' by [ Anch ] Gorsk.net Studio. Please, don't remove this hidden copyleft!

feed-image Feed Entries