Krzysztof Potaczała „Bieszczady w PRL-u. Część druga”, wyd. Bosz 2013
Tym razem nie musimy polecać książki, bo ilość wypożyczeń pierwszej części o tym samym tytule (wówczas nie było wiadomo, że pojawi się 2.) świadczy o tym, że zainteresowanie najdzikszymi górami Polski jest ogromne. Zatem informujemy, że w zasobach biblioteki jest część 2. książki „Bieszczady w PRL-u”.
We wstępie „Od Autora” czytamy o fenomenie Bieszczadów, które: ?miały za PRL-u wprost magnetyczną moc przyciągania. Stanowiły uzdrawiającą odskocznię od wielkomiejskiego zgiełku, wyśniony azyl dla bardów i pisarzy, atrakcyjny teren badawczy dla historyków; były miejscem spotkań młodzieżowej kontrkultury, ogłaszania politycznych manifestów, podnoszenia buntu przeciw ówczesnemu porządkowi. [?] Polacy Przybywali z rozmaitych polskich krain dobrowolnie, na rozpoznawczą wędrówkę po spalonej ziemi, a także przymusowo, z nakazem osiedlenia się w konkretnym miejscu. W 2. części wspomnień i reportaży K. Potaczała w dwunastu rozdziałach przypomina zdarzenia znane i nieznane, zaskakujące, dziwne, niesamowite, doprowadzając je do roku 1999. Uczestnikami i bohaterami są ludzie nietuzinkowi, nawet jeśli zajmują się dojeniem kóz. Kolejne rozdziały czyta się jak historie niesamowite, ale zawsze są to historie ludzi, Bieszczadów i Polski. Niech te wspomnienia o bieszczadzkim życiu w Polsce Ludowej sprawią Czytelnikowi przyjemność, skłonią do refleksji i przyniosą pożytek – czytamy dalej „Od Autora”. Dodam, że wspomnienia zostały bogato opatrzone czarno-białymi fotografiami ze zbiorów autora i osób, które są też bohaterami wielu z nich. Zdjęcia nie tylko są dopełnieniem treści, ale oddają klimat czasów, którym autor poświęcił kolejny tom reportaży o Bieszczadach.
Przedstawiona książka powinna zaspokoić zainteresowania czytelnicze: turystów, podróżników, geografów, miłośników historii najnowszej, która, jak pokazują reportaże K. Potaczały, ciągle ma jeszcze wiele nieodkrytych kart.
Bogumiła Dettlaff
/bibliot. wypoż. dla dorosłych/