Po siedmiu latach od „Traktatu o łuskaniu fasoli” Wiesław Myśliwski wydał w minionym roku książkę pt. „Ostatnie rozdanie”. Nie można było tego nie zauważyć, tym bardziej, że właśnie „Traktat”.? zachwycił naszych klubowiczów. Świadomie piszę książkę, bo, co zauważyli dyskutanci, trudno jednoznacznie określić gatunek literacki. Bohater snuje pełen dygresji i wspomnień monolog, który nie ma porządku chronologicznego.
Galeria zdjęć ze spotkania DKK
Część dyskusji poświęcona została interpretacji tytułu – ciekawa to część spotkania, bo pokazująca, jak różne są odczucia i rozumienie treści. W paru kwestiach między zebranymi panowała zgoda: najnowsza książka W. Myśliwskiego na pewno w mistrzowski sposób, bo słowem wolnym od udziwnień i przekształceń, opowiada o odchodzeniu pewnego świata i jego wartości. W jego miejsce pojawia się nowe, niewiadome w realiach PRL od powojnia aż do Polski po r. 1989. Wśród tych zmian żyje bohater, który jakby ciągle niezakorzeniony, dźwigający różne tajemnice i rozterki, obija się między różnymi ludźmi, ich doświadczeniami , nie mogąc do końca odnaleźć się w swoim życiu. Jest to książka, jak napisał jeden z krytyków *,?o poszukiwaniu siebie w swoim w życiu. Czy bohater siebie odnalazł, czy tylko on poszukuje, pozostawiam bez odpowiedzi. Tyle odczytań książki, ilu czytelników. Zachęcając do tej lektury, raz jeszcze zacytuję krytyka, który o W. Myśliwskim w kontekście najnowszej książki napisał: Ostatni depozytariusz mitu tzw. literatury prawdziwej: ważnej, pytającej o sens istnienia i tajemnicę bytu, usiłującej ogarnąć całość doświadczenia. Z tego powodu też warto sięgnąć po „Ostatnie rozdanie” W. Myśliwskiego. Książka dostępna jest bibliotece.
*D. Nowacki, „Traktat o kartkowaniu notesu”, w: „G.W.” z 10.09.2013 r., str. 13
Ewelina Roszman
/moderatorka DKK dla Dorosłych
w MBP w Wejherowie/