Tomasz Jastrun, poeta, prozaik i krytyk literacki, poprowadził w miniony czwartek warsztaty literackie, zapowiadając, że zamierza pokazać: Jak podglądać rzeczywistość i wchodzić jej pod skórę. Jak widzieć to, czego inni nie dostrzegają. Inspirować, bo nie ma recept na tworzenie literatury. Jej narzędzie, jakim jest słowo, można wykorzystać, biorąc pod uwagę wskazówki i rady, które przekazał podczas części teoretycznej.
Punkt wyjścia to pomysł na książkę: przemyślany, oryginalny. Jej tytuł powinien przyciągać, Musi być przynętą. W treści dokonywać selekcji, wykorzystywać skrawki materii. Nie bać się swojej prawdy, bo prawdziwe zdarzenie jest zawsze przekształcane na tyle sposobów, ile osób je przedstawia. Zwrócił uwagę na wartość i wyczucie anegdoty w literaturze oraz dobrą puentę, która podnosi jakość opowieści, może określić cały utwór. Ważne, by dawać świadectwo, a sięgając po własne dramaty i nieszczęścia, poprzez opisanie nadawać im sens. Zachęcał do pisania dzienników, felietonów, wspomnień.
W części praktycznej czekało na uczestników wyzwanie polegające na przetłumaczeniu z języka angielskiego na polski wiersza Zbigniewa Herberta Kamień. Niektórzy postarali się o wierny przekład, ktoś tworzył na nowo, inni potraktowali wiersz jako temat rozważań o kamieniu. Własny koncept porównany został z oryginałem wspomnianego wiersza. Ćwiczenie pokazało możliwości wykorzystania języka na różne sposoby oraz trudności i specyfikę tłumaczenia poezji.
Na zakończenie warsztatów Tomasz Jastrun powiedział parę zdań o swej najnowszej książce: Kolonia karna będącą, co można było zauważyć, ciekawym zabiegiem kompozycyjnym. Na czym on polega i o czym mówi książka, będzie można się przekonać, gdyż niebawem pojawi się w naszej bibliotece.
Rozmowa w realnym świecie o warsztacie literackim, własnym życiu i problemach, które mogą stanowić inspirację tworzenia, wymiana doświadczeń i poglądów, pokazują sens i nieocenioną wartość tego typu spotkań.