Tym razem przyjrzeliśmy się kilku nowościom na półkach naszej biblioteki, a następnie znaleźliśmy chwilę dla poezji starych mistrzów. Sięgnęliśmy po Leopolda Staffa i jego jesienne wiersze – List z jesieni oraz Zachód jesienny.
Rozmawialiśmy również o książce Annie Ernaux – Życie zewnętrzne, opowiadającej o codzienności ludzkich zachowań w przestrzeni miejskiej, przemianach społecznych i mentalnych. To książka złożona z pozornie zwyczajnych epizodów – inspirujących, ciekawych, a czasem po prostu prozaicznych. Choć nie wywołała w nas tylu emocji, co Bliscy czy Lata, stała się punktem wyjścia do interesującej dyskusji.
Najwięcej rozmów wywołała jednak książka Antoniny Tosiek Przepraszam za brzydkie pismo. To zbiór odnalezionych i uratowanych pamiętników wiejskich kobiet, ukazujących siedem dekad ich życia. Według Andrzeja Ledera taka książka to: Odpowiedź na poszukiwanie nieopisanej epopei chłopskiej. Chociaż jeden z klubowiczów uważał, że zbiór jest sporządzony pod tezę, by udowodnić, że kobietom było ciężko, odebrałyśmy to kobiece pisanie jako świadectwo losu przemilczanego i pomijanego. Właśnie dlatego wiejskie kobiety pisały pamiętniki, a o czym i jak…- w książce Antoniny Tosiek. Pamiętniki wiejskich kobiet pokazują ich systemowe wykluczenie, zapóźnienie wobec zmieniającej się rzeczywistości z doświadczeniem różnej opresji w tle. Klubowiczka, a w przyszłości być może jakaś czytelniczka też powie: Przepraszam za brzydkie pismo to wypisz, wymaluj życie mojej matki, babki… , o czym informuje Ewelina Roszman – moderatorka DKK dla Dorosłych.