Podczas spotkania rozmawialiśmy o osobistym wymiarze książki, a mianowicie dedykacji „Tacie, którego DNO było moim początkiem”, która pojawiła się w książce po jej napisaniu i stała się impulsem do opowiedzenia o trudnych doświadczeniach w sposób szczery i wielowymiarowy.

W dalszej części rozmowy, nie zabrakło też refleksji nad mechanizmami prowadzącymi do uzależnienia oraz nad tym, jak wygląda proce spadania na „dno”. Okazuje się, że rzadko on jest liniowy częściej przypomina sinusoidę pełną wzlotów i upadków.

Ważnym wątkiem poruszanym podczas rozmowy, była degradacja społeczna i zawodowa osób uzależnionych, a także wpływ uzależnienia na sytuacje rodzinne. Autorka zwróciła uwagę na mechanizmy obronne obecne w rodzinach oraz na problem współuzależnienia, który często pozostaje niewidoczny.

Należy podkreślić, że spotkanie to było pełne refleksji, szczerości i ważnych pytań o granice, odpowiedzialność i możliwość zmiany